ΖΥΓΟΜΥΚΩΣΗ ΤΡΑΧΗΛΟΓΝΑΘΟΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΧΩΡΑΣ: ΑΝΑΦΟΡΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ
ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ Β1, ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Σ.1, ΛΕΦΑΝΤΖΗΣ Ν.1, ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Σ.1, ΜΠΑΛΑΚΑΣ ΑΘ.1, ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ Α2., ΒΑΪΡΑΚΤΑΡΗΣ Ε.1
Γναθοπροσωπική Χειρουργική Κλινική.1, Δ’ Παθολογική Κλινική-Τμήμα Λοιμώξεων2, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ», Αθήνα
Ο όρος ζυγομύκωση ή μουκορμύκωση περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα ευκαιριακών λοιμώξεων που προκαλούνται από την τάξη Μucorales της ομοταξίας των Ζυγομυκήτων. Οι Μucorales είναι υφομύκητες ευρύτατα διαδεδομένοι στο περιβάλλον, ενώ στον άνθρωπο σαπροφυτούν στο στόμα και το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα. Οι σπόροι τους μεταφέρονται αερογενώς και προκαλούν λοιμώξεις στον άνθρωπο μετά από εγκατάσταση στη ρινική κοιλότητα και τους πνεύμονες ή στο δέρμα μετά από τραυματισμό. Αυτοί οι μύκητες διηθούν τα αγγεία, προκαλώντας θρόμβωση, η οποία στη συνέχεια προκαλεί νέκρωση των μαλακών και σκληρών ιστών. Η ζυγομύκωση αναπτύσσεται κυρίως σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως άτομα με αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη, άτομα που πάσχουν από λευχαιμία ή άλλες αιματολογικές κακοήθειες ή λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα κ.α. Διακρίνονται 6 κύριες κλινικές μορφές: (i) ρινο-οφθαλμο-εγκεφαλική (η συχνότερη), (ii) πνευμονική, (iii) δερματική, (iv) γαστρεντερική, (v) διάσπαρτη και (vi) ασυνήθιστες εντοπίσεις. Η θνητότητα είναι 40-80%, ανάλογα με την κλινική μορφή. Το Στοματικό και Γναθοπροσωπικό Χειρουργό αφορούν κυρίως η ρινο-οφθαλμο-εγκεφαλική και η δερματική μορφή. Η λοίμωξη από ζυγομύκητες εντοπίζεται και αντιμετωπίζεται αρκετά δύσκολα. Ο μύκητας πολλαπλασιάζεται γρήγορα και απαιτείται άμεση έναρξη αντιμυκητιασικής αγωγής, έλεγχος της υποκείμενης νόσου και χειρουργικός καθαρισμός της προσβεβλημένης περιοχής.
Στην παρούσα εργασία παρουσιάζουμε διαφορετικές κλινικές περιπτώσεις μουκορμύκωσης στην τραχηλογναθοπροσωπική περιοχή και αναλύονται η διαγνωστική προσέγγιση, οι υποκείμενες νόσοι και παθογένεια, η θεραπευτική αντιμετώπιση και η έκβαση των ασθενών, καθώς και οι προβληματισμοί που προκύπτουν από τη διαχείριση ανάλογων περιστατικών . Η αύξηση των ασθενών με ανοσοκαταστολή έχει επιφέρει αύξηση των περιστατικών της μουκορμύκωσης. Η υψηλή κλινική υποψία από τον ιατρό, η πρώιμη αναγνώριση των σημείων και συμπτωμάτων και η άμεση και επιθετική θεραπευτική αντιμετώπιση αποτελούν καθοριστικά σημεία για την εξέλιξη της νόσου και συνεπώς τη μείωση της νοσηρότητας και της θνητότητας από τη μουκορμύκωση.
