ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΒΑΣΙΚΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΡΙΝΟΣ
Δουλουφάκη Μ.1, Παραρά Σ.2, Μανιός Α.3
1. Transform Riverside Hospital, London, 2. Νοσοκομείο "Υγεία", 3. ΠΑΓΝΗ Κρήτης
Εισαγωγή: Το bcc αποτελεί τη συνηθέστερη μορφή κακοήθους νεοπλασίας του προσώπου, με το μέσο τριτημόριό του να αποτελέι την πιο συχνή θέση ανάπτυξης. Η μύτη ως το περισσότερο προέχον τμήμα του προσώπου είναι εκτεθημένη στη ηλιακή ακτινοβολία και πολύ συχνά αναπτύσει ακτινικές βλάβες και τα επιθηλιώματα
Σκοπός: Τα είδη των περιοχικών κρημνών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ελλείμματα της ρινός σε σχέση με τις ανατομικές αισθητικές μονάδες που αφορούν.
Υλικό-Μέθοδος: 245 bcc της ρινός τα οποία εξαιρέθηκαν χειρουργικά και επιβεβαιώθηκε ιστολογικά η διάγνωση, στο διάστημα 2000-2010.
Αποτελέσματα: Άνδρες/Γυναίκες 1:1. Ανά ηλικία κατανομή: μέση ηλικία 67,62 έτη, τυπική απόκλιση 12,1 και διάμεση ηλικία 61 έτη. Ακολουθεί περίπου κανονική κατανομή. Το πιο νέο άτομο στη σειρά μας με καρκίνωμα της ρινός ήταν 26 ετών και το πιο ηλικιωμένο 97 ετών. Χρησιμοποιήθηκαν οι κάτωθι μέθοδοι αποκατάστασης: Άμεση συρραφή, κρημνοί: ρινοχειλικός, ραχιαίος ρινός, μετωπιαίος, πλάγιος ρινικός, V-Y, Esser, Rintala, δίλοβος, περιστροφικός, Limberg, απλό δερματικό μόσχευμα, σύνθετο μόσχευμα.
Συμπεράσματα: Η έγκαιρη αντιμετώπιση της νόσου απαιτεί ελάχιστη θυσία υγιούς ιστού, ενώ σε προχωρημένες περιπτώσεις χρειάζεται να γίνει μεταφορά ιστών από το μέτωπο και να χρησιμοποιηθούν χόνδρινα και οστέινα μοσχεύματα για την ανακατασκευή του σκελετού.

