Διατήρηση μετεξακτικών φατνίων με τη χρήση β-φωσφορικού τριασβεστίου σε μήτρα θειικού ασβεστίου. Κλινική, ιστομορφομετρική και micro-CT μελέτη.

Μηνάς Λεβέντης, Δανάη-Άννα Παπαβασιλείου, Ορέστης Βασιλειάδης, Νάντια Θεολόγη-Λυγιδάκη, Ιωάννης Ιατρού

Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, Οδοντιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

Εισαγωγή: Μελέτες σε ανθρώπους και πειραματόζωα έχουν δείξει ότι μετά την εξαγωγή δοντιού, το οστό της γνάθου μειώνεται σημαντικά, σαν αποτέλεσμα της απορρόφησης της νωδής ακρολοφίας. Αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τον όγκο του οστού, που είναι απαραίτητος για μελλοντική τοποθέτηση εμφυτεύματος. Φαίνεται ότι η άμεση πλήρωση του μετεξακτικού φατνίου με κάποιο οστικό μόσχευμα συντελεί στον περιορισμό της οστικής απορρόφησης στην περιοχή.

Στόχος: Να αξιολογηθεί η κλινική αποτελεσματικότητα ενός διφασικού συνθετικού μοσχευματικού υλικού, που αποτελείται από β-φωσφορικό τριασβέστιο σε μήτρα θειικού ασβεστίου(Fortoss VITAL, Biocomposites, Etruria, Stoke-on-Trent, England) για τη διατήρηση του μετεξακτικού φατνίου και την οστεοενσωμάτωση του εμφυτεύματος στην μετεξακτική περιοχή.

Μέθοδος και Υλικά: Σε 12 ασθενείς όπου απαιτούνταν εξαγωγή οπισθίου δοντιού της κάτω ή της άνω γνάθου, χρησιμοποιήθηκε β-φωσφορικό τριασβέστιο σε μήτρα θειικού ασβεστίου ως οστικό υποκατάστατο για τη διατήρηση του μετεξακτικού φατνίου, ακολουθώντας το πρωτόκολλο της τεχνικής Bio-Col. Οι κατά πλάτος διαστάσεις της ακρολοφίας μετρήθηκαν μετά την εξαγωγή και κατά την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων 3 μήνες αργότερα. Πριν την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων λήφθηκαν βιοψίες οστού για ιστολογική, ιστομορφομετρική και micro-CT ανάλυση. Η αρχική σταθερότητα των εμφυτευμάτων μετρήθηκε με ISQ(Osstel ISQTM , Goteborg, Sweden).

Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι το β-φωσφορικό τριασβέστιο σε μήτρα θειικού ασβεστίου διατήρησε επαρκώς το εύρος της ακρολοφίας 3 μήνες μετά την εξαγωγή. Η ιστολογική, ιστομορφομετρική και micro-CT ανάλυση έδειξε σημαντική οστική αναγέννηση και η ISQ μέτρηση έδειξε υψηλές ενδείξεις κατά την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων. Κλινικά, το πάχος της ακρολοφίας αρχικά κυμαινόταν στα 12,85+/-2,31 χιλ., ενώ μετά από 3 μήνες κυμαινόταν στα 11,35+/-2,56 χιλ., με μέση απορρόφηση 1,5+/-0,58 χιλ. Η ιστομορφομετρική και micro-CT ανάλυση κατέδειξαν σημαντική οστική αναγέννηση με ποσοστό νεόπλαστου οστού 30.22±11.69%, ενώ το ποσοστό του υπολειμματικού μοσχεύματος ήταν 6.52±5.95% μετά από 3 μήνες.

Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης έδειξαν ότι το β-φωσφορικό τριασβέστιο σε μήτρα θειικού ασβεστίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για τη διατήρηση του μετεξακτικού φατνίου, πριν την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων, εφαρμόζοντας ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.